Urodziłam się na Manhattan. Moi rodzice byli czempionami, co chwilę mieli jakieś wystawy, czy coś. Nigdy nie mieli dla mnie czasu oraz dla mojego brata. Gdy byłam już samodzielna, wydali mnie. Nie byłam z tego jakaś prze szczęśliwa, lubiłam być w obecności matki, spędzaliśmy ze sobą dość dużo czasu, tak się zżyliśmy. [...] Mój wiek osiągał dwóch lat, w tym wieku zrobiłam coś, czego żałowałam i będę żałować do końca mojego życia. Nie będę o tym opowiadać, nie lubię wracać do przeszłości, a przede wszystkim do tego... Miałam tylko jeden wybór, uciec i nie wrócić już do tego miejsca, nie mogłam się im pokazywać na oczy. Mijały miesiące, tak. Z bólem wytrzymywałam bez jedzenia i picia. Ratowały mnie małe oazy, na których zawsze coś znajdowałam. Lepsze to, niż nic. Będąc już na ostatku sił, rzuciłam się na ziemie i wzdychałam. Wszystko to już nie ma sensu, gdzie tu miejsce dla mnie? Zmarnowałam tą szansę, to już koniec.
Leżąc tak na jednej z oaz, nagle podbiegł do mnie jakiś ogier. Od razu zaczął wypytywać mnie, jak tu się znalazłam. Wszystko opowiedziałam mu, od początku. Lecz jednak ominęłam tej jeden, największy błąd, nie mogłam. Po opowiedzeniu mojej historii, ogier zaprosił mnie do dołączenia do jego stada, okazało się, że jest jego przywódcą. Nigdy nie wierzyłam, że coś takiego mnie w życiu spotka, widocznie pisany mi jest nowy scenariusz...
